birijîn

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /bɘɾɘˈʒiːn/
• Kîtekirin: bi·ri·jîn

Lêker

birijîn gerguhêz (lêkera xwerû)

1. qelîn, hatin biraştin, hatin qelandin
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Ji wêjeya klasîk

• Sosina ereq ji tilave
  D* fîrqetê dibirijim
  Li bal Xwuda dilave — (Feqiyê Teyran, , ~1620)

Tewîn

-birij-

Herwiha

• birijan
• birijhan
• birijhîn
• birijihan
• birijihîn
• birişan
• birişhan
• birişhîn
• birişihan
• birişihîn
• birjan
• birşan
• birjîn
• birşîn
• brijan
• brijhan
• brijhîn
• brijihan
• brijihîn
• brişan
• brişhan
• brişhîn
• brişihan
• brişihîn

Têkildar

• biraştin

Bide ber

• kelîn
• kizirîn

Jê

• birijî
• birijok
• birijokî

Navdêr

Tewandina birijîn
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	birijîn	birijîn
Îzafe	birijîna	birijînên
Çemandî	birijînê	birijînan
Nîşandera çemandî	wê birijînê	wan birijînan
Bangkirin	birijînê	birijînino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	birijînek	birijînin
Îzafe	birijîneke	birijînine
Çemandî	birijînekê	birijîninan

birijîn m

1. Maneya vê madeyê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn maneya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.