biencam

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: bi·en·cam

Rengdêr

biencam

1. binetîce, biakam, bidawîng, bidongî, bihafil, bipêjor, bitalî, bidawî, bidûmahî, bidûmahîk

Jê

• biencamî
• biencamîtî
• biencamkirin (navdêr)
• biencamtî

Etîmolojî

Ji bi- +‎ encam.

Werger

• Almanî: ^?ergebend → de