bîlan

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: bî·lan

Rengdêr

bîlan

1. Kesê gelekî dizane.

   Hevmane: pispor, pêzane, dinyadîtî

   Seheta we xweş! Bi texmîna min, zarok û cahilên me, wisa jî her mirovekî êzîdî gerekî guhdariya ulmdarê bîlan, zane û sixtpaqij bikin.

Herwiha

• bilan

Etîmolojî

Ji tirkî bilen ji bilmek (“zanîn”) + -en.

Werger

Kesê gelekî dizane (1)

• Almanî: einsichtig → de, fähig → de
• Farisî: دانشی → fa
• Îngilîzî: knowledgeable → en
• Tirkî: bilgili → tr, bilgiç → tr, hakim → tr

?

• Îngilîzî: ^?dummy → en
• Tirkî: ^?taklit → tr