bêkêf

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: bê·kêf

Rengdêr

bêkêf

1. bêlezet, bêzewq, bêxweşî, bêşahî, bêdilxweşî, bêkeyf
   • Wêran ez im malim xirab
     Bêkêf kirim zilfe di reş
     Biskê siyah, zilfêd qemer — (Feqiyê Teyran, , ~1620)

Jê

• bêkêf bûn (lêker)
• bêkêfbûn (navdêr)
• bêkêfî
• bêkêfîtî
• bêkêftî

Etîmolojî

Ji bê- +‎ kêf.

Werger

• Almanî: flügellahm → de, missmutig → de, unwohl → de, gedrückt → de, ^?freudlos → de
• Îngilîzî: dismal → en, dispirited → en, joyless → en
• Tirkî: keyifsiz → tr, neşesiz → tr, rahatsız → tr, şevksiz → tr