avir

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ɑːˈvɘɾ/
• Kîtekirin: a·vir

Navdêr

avir n

1. Guhartoyeke awir.
   • Ne destê te digihe sêvekê da tu jê bikî û bi gezan biçiyê, ne tu dikarî avirên xwe ji ser wan dagerinî... — (7/2007, Arjen Arî, Hewldan û nivîs [arşîv], Diyarname.com)

Galîsî

Lêker

avir

1. qewimîn, rû dan
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Çavkanî

Ev made ji wergerên qewimîn hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.^{[rûpelên din]}