şûbe

Kurmancî

Navdêr

şûbe m

1. ofîs, şax, beş

Etîmolojî

Ji erebî شُعْبَة (šuʕba)

Werger

• Almanî: ^?Ableger → de m, ^?Filiale → de m, ^?Niederlassung → de m
• Erebî: ^?حشرة المن
• Farisî: شعبه → fa
• Îngilîzî:branch → en
• Tirkî:şube → tr