zebt

Kurmancî

Navdêr 1

zebt m

1. Belgeya ku gotin û qerarên civînê lê tên qeydkirin an di netîceya rûniştinekê, mehkemeyekê an jî tedqîqekê de tê nivîsandin û binê wê tê îmzekirin.

   Hevmane: zebtname

Etîmolojî

Ji erebî ضَبْط (ḍabṭ).

Werger

• Îngilîzî: minutes → en, protocol → en, record → en, (written) proceedings
• Tirkî: zabıt → tr, tutanak → tr

Navdêr 2

zebt m

1. Guhartoyeke zeft (“girtin”).