taban

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Tirkî[biguherîne]

navdêr

Wate[biguherîne]

  1. bin, zol (binê ling)
  2. zemîn, navko, bermal
    • evin tabanı bermala male
  3. binê solê, binî
  4. binik (binê tiştê ku ev der tê erdê)
  5. bin (beşa tiştekî yê herî binî)
  6. hesinê herî baş ku di çêkirina şûr de tê bikaranîn
  7. binke (di nirxandinê de, pileya herî jêr)
  8. dawan (binê malan û xaniyan, pileya herî jêr a hercûre çistan)
  9. alîgir, layengir (cemawera ku bêyî tevî rêveberiya saziyekî bibe, lê bibandor e)
    • partinin tabanı alîgirên partiyê
  10. cihê herî kûr yê çem (erdnîgarî)
  11. qaîde
  12. bin (binê dîrek an tiştê ku çik ji aliyê xûy ve ji aliye afirîşî ve