stranbêjî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: stran·bê·jî

Navdêr

stranbêjî m

1. Rewşa stranbêjbûnê.
2. goranîbêjî, stranvanî, kilambêjî^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}

Etîmolojî

Ji stranbêj +‎ -î

Jê

• stranbêjî kirin (lêker)
• stranbêjîkirin (navdêr)

Werger

• Îngilîzî: minstrelsy → en, ^?cantabile → en, ^?hymnody → en, ^?yodelling → en
• Tirkî: hanendelik, okuyuculuk → tr, şarkıcılık → tr, türkücülük → tr