qumçik

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: qum·çik

Navdêr

qumçik m, ç-ya nerm, k-ya nerm

1. Qulpok, qupçik, bişkok, qumce, bişkov, mêk.
   • 2002, Mehmed Uzun, Bîra qederê, Weşanên Nefel, rûpel 10:

     Yêlegê wî ko perçeyekî ji kincan e, bi şeş qumçikan e û qumçik hemû, heta sîngê, girtî ne.

   • 1997, Mehmed Uzun: Ronî Mîna evînê tarî mîna mirinê Beş:3 Nûdem, Hj. 22, r.81:

     […] qumçikên gomlegê xwe yê xakî ku hertim girtîne, heta sîngê, vekirine.

   • (Tu dikarî tarîxa vê jêgirtinê binivîsî?), Xurşîd Mîrzengî: Ji Canê re Gulîstan, Gulan 2002, r.5:

     Sê qumçikên dawa fistan, te vekirî hiştîbûn.

Tewandin

Tewandina qumçik

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	qumçik	qumçik
Îzafe	qumçika	qumçikên
Çemandî	qumçikê	qumçikan
Nîşandera çem.	wê qumçikê	wan qumçikan
Bangkirin	qumçikê	qumçikino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	qumçikek	qumçikin
Îzafe	qumçikeke	qumçikine
Çemandî	qumçikekê	qumçikinan

Jê

• qumçik kirin (lêker)
• qumçikkirin (navdêr)

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

• Erebî: ^?بكلة
• Îngilîzî: button → en,
• Tirkî: düğme → tr, kopça → tr, ^?çapraz → tr