pereng

Kurmancî

Navdêr

Perengên komirê.

pereng m

1. Agirê di nav êzing an rejiyê de ku hêdî hêdî disoje.
   • Naru qelbî min xeramin fî diramin fi l-weqîd
     Dil ji ber narê mecazê bi-l-heqîqet bû pereng
     Naru qelbî fî hewahu mislu narin fi l-hedîd — (Melayê Cizîrî, Dîwan , ~1640)
   • Perengên janekê di çongên wî de geriyan. Bi şewişîn ket daşirê. — (Ciwanmerd Kulek, Zemanekî li Sê Welatan , Pall, 2025, ISBN 978-625-98311-5-2)
2. şûrê bi gewher. Teysîna şûr. Birîqandin

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Bi zaravayên din

• Soranî: پشکۆ (pişko)

Werger

• Almanî: Glut → de m
• Îngilîzî: ember → en
• Tirkî: köz → tr