pan kirin

 Herwiha binêre: pankirin

 Ji bo navdêrê binêre: pankirin

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /pɑːn kɘˈɾɘn/
• Kîtekirin: pan ki·rin

Lêker

pan kirin (gerguhêz)
Rehê dema niha: pan-k-
RP. Niha
	ez	pan dikim
	tu	pan dikî
	ew	pan dike
	em, hûn, ew	pan dikin
Fermanî	Yekjimar	pan bike
	Pirjimar	pan bikin
Rehê dema borî: pan-kir-
RP. Boriya sade
	min	pan kir
	te	pan kir
	wê/wî	pan kir
	me, we, wan	pan kir
Formên din: Tewîn:pan kirin

pan kirin gerguhêz (lêkera hevedudanî)

1. dûz kirin
   • 2022, Omer Dilsoz, Gûzereş, Wan: Weşanxaneya Peywend, rûpel 7:

     Di ser dergehê qesrê de du şaxên badayî yên kelekî kovî, nêrîyekî kok xuya dikin. Li milê rastê dareke hejîrê xwe di ber çêmka qesrê de pan kiriye û hejîrên guvijî bi ser hev de zoq bûne.

   • 1942, Xelîlê Genco, “Ezmên li Ser Serê me Peya Dibarandin”, li ser Hawar‎^[1], hejmar 47, Şam: Çapxana Sebatê; ji nû ve hate weşandin bi amadekariya Firat Cewerî, Hawar Hejmar 24-57, cild 2, Stockholm: Weşanên Nûdem, 1998, →ISBN, rûpel 1044:

     Destê min birîn bû; min xwe li erdê pehin kir. Dengê timatîk û mîtralyozan nav di min dida. Ingilîz û sîwanvaniyan rahişti bûn hev.

Formên alternatîv

• pehin kirin
• pehn kirin

Têkildar

• pan bûn (lêker)
• panatî (navdêr)
• panbûn (navdêr)
• panbûyî (rengdêr)
• pankirin (navdêr)
• pankirî (rengdêr)

Etîmolojî

Ji pan + kirin.

Werger

• Almanî: ^?dehnen → de, ^?ebnen → de, ^?erweitern → de
• Îngilîzî: ^?widen → en, flatten → en
• Tirkî: yassılamak → tr, ^?düzlemek → tr, ^?düzletmek → tr