paşil

Kurmancî

Navdêr

paşil m

1. Binêre paxil.
   • Dibînitin ku belê cihek bi tenê li koşeyekê malê danîn û çirex vemirandin, herdu, jinbab û ew yarê wê ketine nêva cihan, paşila yekûdu û razan. — (2010, Mele Mehmûdê Bazîdî, Cami’eya Riseleyan û Hikayetan Bi Zimanê Kurmancî, Lîs, çapa 1ê, r. 118, ISBN 978-605-5683-27-6)