mezrîb

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: mez·rîb

Navdêr

mezrîb m

1. Amûra ku pê ji ser xaniyan av dihê herikandin.
   • Ji mezrîban av wekê çeman diherike.

Tewandin

Tewandina mezrîb

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	mezrîb	mezrîb
Îzafe	mezrîba	mezrîbên
Çemandî	mezrîbê	mezrîban
Nîşandera çem.	wê mezrîbê	wan mezrîban
Bangkirin	mezrîbê	mezrîbino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	mezrîbek	mezrîbin
Îzafe	mezrîbeke	mezrîbine
Çemandî	mezrîbekê	mezrîbinan

Têkildar

• zêrîb
• derbûn

Etîmolojî

Etîmolojiya peyva mezrîb bi peyva zêrîb ve girêdayî ye. Zêrîb jî bi peyva derbûnê ve girêdayî ye. Ji der-bûn \ dêrbûn, ji zêrîbûn.

Werger

• Farisî: سیل گاه → fa, مسیل → fa
• Îngilîzî: gutter → en
• Tirkî: oluk → tr, ^?çörten → tr