keyif
Navdêr
[biguhêre]keyif
- şahî, kêf
- xweşî, kêf (tenduristiya bedenê)
- Keyfiniz nasıl? ― Kêfa we çawan e?
- gewzî, kêf (bêxemî, xweşiya derûnî)
- Bu gün keyfim hiç yok. ― Îroj hîç kêfa min tune.
- kêf (wextekî xweş derbas kirin)
- Ancak keyfini düşünür. ― Ew tenê li kêfa xwe difikire.
- zewq, hewes
- Keyifle kahvesini içmeye başladı. ― Bi kêf dest bi vexwarina qehweya xwe kir.
- sermestî, kêf (rewşa ku piştê vexwarikên alkolî tê vexwarin peyde dibe)
- kêf (daxwaziya li derî rê û rêzikan)
- (argo) esrar