kelîk

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: ke·lîk

Navdêr

kelîk m

1. Riwekek e ku libên wek yên nokan dide.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Tewandin

Tewandina kelîk

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	kelîk	kelîk
Îzafe	kelîka	kelîkên
Çemandî	kelîkê	kelîkan
Nîşandera çem.	wê kelîkê	wan kelîkan
Bangkirin	kelîkê	kelîkino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	kelîkek	kelîkin
Îzafe	kelîkeke	kelîkine
Çemandî	kelîkekê	kelîkinan

Formên alternatîv

• kelî

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Bide ber

• kelik
• kêlîk

Werger

• Erebî:^?الجلبان → ar
• Îngilîzî: ^?green pea → en

(gulûgiya)