hâl

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Tirkî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

hâl

  1. rewş, timtel, hal (tevahiya mercên ku kesek an jî tiştekî ku tê de ye, an jî tevahiya wesfên wî kesî an wî tiştî)
    • herkes hâline göre bir hediye verdi her kes li gor rewşa xwe diyariyek da
  2. hal (di şûna helwest û şêlê de)
    • senin bu hâline bir anlam veremiyorum ez li rewşa te dinerim tu tiştî jê fêm nakim
  3. hal (ji bo dema ku em tê de ne)
    • bu hâlde bir şey yapamam ez di vî halî de tiştekî nikanim bikim
  4. hal (di wateya pertav, taqet û mecal de)
    • dışarıya çıkacak hâlim yok halê min tune ku ez derkevim derve
  5. hal û hewal (mec)
    • başına ne hâller geldi ev çi hal û hewal bûn hatin serê wê
  6. irase, hal (cihê sergirtî ku lê tiştên wekî mêwe, zerzewat û qatix têrî fîrotin)
  7. hel, bişivîn, çareserî
  8. xistina ji ser text, ji text xistin