geçinmek
Lêker
[biguhêre]geçinmek
- debirîn, aborîn, debar kirin, ebûr kirin, ebûra (yekî) bûn, raborî kirin, daborîna xwe kirin
- Muharrem yanlız balıkçılıkla geçiniyor. ― Muharem tenê bi masîgiriyê didebire.
- derbas kirin, bihartin, derbasî kirin, bi hev re bihartin, pê re li hev kirin, pê re rêstin, pê re qedandin
- Karı koca iyi geçiniyorlar. ― Jin û mêr xweş bi hev re dibihêrin.
- Ben tembellerle geçinemem. ― Ez nikarim bi tiralan re derbas bikim.
- xwe (tiştek) hesibandin
- O da şair geçiniyor. ― Ew jî xwe şair dihesibîne.
- ji (yekî) din xwarin, ebûra xwe li ser (yekî) din kirin
- Adam para verip tütün almıyor, herkesin tabakasından geçiniyor.
- Mêrik pere nade titû nê nakire, li ser qutiyên her kesî ebûra xwe dike.
- mirin