egle

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: eg·le

Rengdêr

egle

1. derengî
2. biliyan

Herwiha

• êgle

Jê

• (lêker) egle bûn
• (lêker) egle kirin
• (navdêr) eglebûn
• (rengdêr) eglebûyî
• (navdêr) eglekirin
• (rengdêr) eglekirî

Etîmolojî

Ji osmanî اكلمك (eylemek, eġlemek).

Werger

• Farisî: تاخیر → fa, درنگ → fa, معطل → fa

Votî

Hoker

egle

1. duh, duhî