cîh

 Herwiha binêre: cih

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ˈd͡ʒiːh/

• Deng (Wan):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

• Kîtekirin: cîh

Navdêr

cîh n

1. Guhartoyeke cih.
   • Belê, ew cîh, cîhekî tarî, bi mij û dûman bû. — (Mehmed Uzun (1987), Mirina Kalekî Rind, Weşanxana Orfeus)