şirqînî

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ʃɪɾqiːˈniː/
• Kîtekirin: şir·qî·nî

Navdêr

Tewandina şirqînî
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	şirqînî	şirqînî
Îzafe	şirqîniya	şirqîniyên
Çemandî	şirqîniyê	şirqîniyan
Nîşandera çemandî	wê şirqîniyê	wan şirqîniyan
Bangkirin	şirqîniyê	şirqîniyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	şirqîniyek	şirqîniyin
Îzafe	şirqîniyeke	şirqîniyine
Çemandî	şirqîniyekê	şirqîniyinan

şirqînî m

1. Dengê bilind û tûj ê ku demeke dirêj di guh de didomîne.

   Dergûşa wî, yanî zaroka wî ya di dergûşê de, bi şeqaman şirqîniyê ji rûyê wî tîne.

Jê

• şirqînî jê hatin
• şirqînî jê anîn

Etîmolojî

Ji şirqîn +‎ -î

Werger

• Almanî: Schall → de nêr
• Erebî: رَنين nêr
• Îngilîzî: ^?clang → en
• Tirkî: gürlemek → tr, şaklamak → tr