konsonant

Kurdî

navdêr, mê

Wate

1. (rêziman) dengdar, tîpên bêdeng, herfên ku serbixwe nayên bikaranîn
   (di kurdî de: b, c, ç, d, f, g, h, j, k, l, m, n, p, q, r, s, ş, t, v, w, x, y, z,
   ne: a, e, ê, i, î, o, u, û)

Herwiha

• konson

Dijwate

• vokal

Ji

Konsonant bi rêya inglîzî consonant yan konson bi rêya frensî consonne ji latînî consonans ji con (pê re, li gel û sonare (deng jê hatin)

Jê

• konsonantî

Werger

Czech: souhláska mê Dutch: medeklinker nêr Esperanto: konsonanto Finnish: konsonantti, kerake French: consonne mê German: Konsonant nêr, Mitlaut nêr Hebrew: עיצור ('ytzur) nêr Hungarian: mássalhangzó

Italian: consonante mê inglîzî: consonant Japanese: 子音 (しいん, shi-in), 子音字 (しいんじ, shi-in-ji) Russian: согласная (soglásnaja) mê Swedish: konsonant giştî Telugu: హల్లు (hallu)

Tirkî

navdêr

Wate

1. dengdar , bêdeng