hîn

Kurdî

1. ta niha

hoker

Hevwate

hê, hêj, hê jî, hên, hêna, hîna, hêş, hêşta, deha, daha

Wate

1. ta niha, heta noke, heya niho:
   Ez hîn diçim dibistanê.
2. ta hingê, heta wê demê, heya wî wextî:
   Dema ez derketim, hîn nehatibû.
3. ji wê, ji wî, ji wan; ji hindê, ji wê yekê, ji vê yekê:
   Ev hîn mezintir e. (Ev ji wê jî mezintir e.)
4. hin yên din jî:
   Hîn gelek pirs di serê min de mane.

Bide ber

• her
• heta
• tir

2. fêr

rengdêr

Wate

hîn bûn:

1. fêr bûn, elimîn, perwerde bûn, zanîn wergirtin
2. banîn

hîn kirin:

1. fêr kirin, elimandin, perwerde kirin, zanîn danê

Herwiha

hî, hû

Bikaranîn

Lêker: hîn bûn hîn kirin

Navdêr: hînbûn hînkirin

Rengdêr: hînbûyî hînkirî

Ji

Ji proto-hindûewropî *ǵenh₃- (zanîn, nasîn), proto-aryayî *cneH-, hevreha aşna û nas, zanîn, nasîn

Jê

• hînber
• hîndekar
• hînker

3. ne germ, ne sar

rengdêr

Wate

1. tiştên ne germ û ne jî sar
2. piçekê sar

Herwiha

hên, hênik, hînik, hûnik

4. tu û yên wek te

cînav

Baştir: hûn

5. salên jiyanê

navdêr, nêr

Wate

1. temen, jî, imr, salên jiyanê:
   Ez û ew hevhîn in. (Bi salan em bi qasî hev mezin in.)

Herwiha

• ĥîn

Ji

ji erebî حین (ḥîn: dem, wext; kengî)

6. hesp

navdêr, nêr

Wate

1. hesp, wilax, bor

Bikaranîn

Peyva "hîn" bi wateya "hesp" êdî hema-hema nayê bikaranîn lê ew di peyva "mahîn / mehîn" (hîna mê) de û di hin pendên pêşiyan de maye:
Ne ker ket, ne hîn zirriya.

Ji Wêjeyê

Li bal me gotineke pêşiyan heye, dibêjin, „Ne ker ket, ne hîn ziriya.“ Gelo dibe ku ew peyv hemwateya peyva „hesp“ be.

— (Samî Berbang: Dahûrandina hin peyvan, Amidakurd.com, 12/2006)