cil

Kurdî

hin cûn cilên dîrokî

navdêr

Wate

1. tiştên mirov li xwe dikin anku dikin ber xwe
   (wek gumlek, derpî, gore, fanêle, saqo û hwd)

Herwiha

• cilik
• cilk

Hevwate

• libas
• kinc
• berg

Bikaranîn

Lêker: cil kirin ber xwe cil li xwe kirin cil ji xwe kirin cil ji ber xwe kirin cil veşelandin cil êxistin / xistin cil raxistin / raêxistin cil dirûn cil dirrandin / çirrandin cil dirrîn / çirrîn cil şûştin cil şil bûn cil şil kirin cil ziwa bûn cil ziwa kirin cil hilawîstin cil daliqandin cil bi ristê ve kirin cil ji ristê ve kirin

Navdêr, mê: cilkirinberxwe cillixwekirin ciljixwekirin ciljiberxwekirin cilveşelandin cilêxistin / cilxistin cilraxistin / cilraêxistin cildirûn cildirrandin / cilçirrandin cildirrîn / cilçirrîn cilşûştin cilşilbûn cilşilkirin cilziwabûn cilziwakirin cilhilawîstin cildaliqandin cilbiristêvekirin ciljiristêvekirin

Jê

• bêcil
• bêcilî
• bicil
• bicilî
• bincil
• cildir
• cildirî
• cildirû
• sercil

Werger

erebî: ملابس (melábis) çînî: 衣服 (yīfu) danmarkî: tøj nêtar holendî: kleren esperantoyî: vestaĵo farisî: لباس (libas) fînî: vaatteet frensî: vêtements elmanî: Kleidung mê inglîzî: clothes mecarî: ruha, ruhák

îtalî: vestiti japonî: 衣類 (いるい, irui) koreyî: 옷 (ot) kurdî: cil, kinc, cilûberg, libas, çek portugalî: roupa mê rusî: одежда (odêjda) spanî: ropa mê swêdî: kläder tirkî: elbise