xumamî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: xu·ma·mî

Navdêr

xumamî m

1. rewşa xumambûnê
2. lêlî, tarîgewrik^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}

Tewandin

Tewandina xumamî

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	xumamî	xumamî
Îzafe	xumamiya	xumamiyên
Çemandî	xumamiyê	xumamiyan
Nîşandera çem.	wê xumamiyê	wan xumamiyan
Bangkirin	xumamiyê	xumamiyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	xumamiyek	xumamiyin
Îzafe	xumamiyeke	xumamiyine
Çemandî	xumamiyekê	xumamiyinan

Etîmolojî

Ji xumam +‎ -î

Werger

• Tirkî: muğlaklık → tr, ^?pusarık → tr, ^?puslu → tr