nesitirî

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /nɛsɪtɪˈɾiː/
• Kîtekirin: ne·si·ti·rî

Rengdêr

nesitirî

1. (xisûsen ji bo zarokan) Kesê ku di cihê xwe de natebite û bi gotina mezinên xwe nake, ziraran dike, wan tiştan dike ku divê neke.

   Hevmane: netebitî, nerehet, şûm, nehs

   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Herwiha

• nestirî

Etîmolojî

Ji ne- +‎ sitirîn.