gele

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: ge·le

Navdêr

gele m

1. Keriyê ask, yan jî yê xezalan.
   • Rey û tekbîrim xilas bûm
     Zilfê çokan çep û rast bûn
     Gele û kazin bê qiyas bûn
     Ay dilê min ay dilo — (Feqiyê Teyran,  , ~1620)

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

• Farisî: کشوی در → fa, منحنی سرداس → fa
• Tirkî: karışıklık → tr, öbek → tr, küme → tr, zümre → tr

Tirkî

Navdêr

gele

1. di leyza tewlayê de gava ku zara nayê tê gotin