gûgerîn

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: gû·ge·rîn

Navdêr

gûgerîn m yan n li gorî maneyê

1. (buxik) Cureyekî kêzikên ku ji gemarê gogan çêdike û digerîne.

Herwiha

• gogerîn
• gûgerînk

Etîmolojî

Ji gû +‎ gerîn.

Werger

• Farisî: نوعی حشره → fa
• Tirkî: mayıs böceği → tr