feçer

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: fe·çer

Mane

feçer (cureyê rêzimanî?)

1. kesê ku serê bêvila wî bilind e

Jê

• feçer kirin (lêker)
• feçerkirin (navdêr)
• feçerkirî (rengdêr)

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

• Farisî: زورگو → fa
• Tirkî: kalkık burunlu → tr