digel

 Herwiha binêre: di gel

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /dɘˈɡɛl/

• Deng (Wan):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

• Kîtekirin: di·gel

Daçek

digel

1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre li gel.
   • ~ 1800, Mele Xelîlê Sêrtî, Nehc-ul Enam, Weşanxana Kurdistan, di 1988 de hate weşandin:

     Wekî ku digel wî tu gavek biçî, / Digel te gelek têtî ey multecî.

   • 2012, Leylan Îsmeîl, Bêrîvan û Hîvî (Çîrokêt Zarokan), Dihok: Çapxana Xanî, rûpel 15:

     ھەردەم دا لورین چیتە نك و دا بویکا باربی ژبیر کەت ھێلیتە ل مال، چونکی یاری دگەل ھەڤالا خۆ دکرن و بەس ھزرا وێ لسەر یارییا بوو دگەل وێ

     Herdem da Lurîn çîte nik û da bwîka barbî jibîr ket hêlîte li mal, çunkî yarî digel hevala xo dikirin û bes hizra wê liser yarîya bû digel wê.

Anagram

• dilge, gilde