conclusive

Ji Wîkîferhengê

Îngilîzî[biguhêre]

Bilêvkirin[biguhêre]

  •  IPA: /kənˈkluːsɪv/, /kəŋˈkluːsɪv/
  • Deng

Rengdêr[biguhêre]

conclusive (komparatîv more conclusive, sûperlatîv most conclusive)

  1. Qetî, mitleq. Yê eleqedarê netîceyekê.
  2. Nîhaî, dîyarker. Yê dawî li tiştekî tîne.
    The set of premises of a valid argument is conclusive in the sense that no further evidence could possibly be added to the set of premises which would make the argument invalid.
    Seta teoriyên argumenteke muteber nîhaî ye bi maneya ku êdî delîlên zêdetir ne mimkin e ku li teoriyên ku argumentê bike nemuteber, were zêdekirin.
    conclusive evidence
    delîla qetî

[biguhêre]

Etîmolojî[biguhêre]

fransî conclusif, ji latîniya dereng conclusivus, ji latînî conclūsīvē (conclusively), ji partîsîpa borî ya concludere.

Anagram[biguhêre]