şemar

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: şe·mar

Navdêr

Şemarekî reş.

şemar n, r-ya nerm

1. (buxik) hezarpê, bejmar, dulge, jehrîmar, maşot, spîpanik, zov, çilpê, sedpê, marşûq, zîvzîve

Herwiha

• şamar
• şarmar
• şehê maran
• şehê mêr
• şehmar
• şêmar
• şêxmaran

Etîmolojî

Ji şe +‎ mar.

Werger

• Îngilîzî: millipede → en
• Tirkî: kırkayak → tr