ufuq

Kurdî

navdêr, mê

Wate

1. aso, horîzon, cihê ku mirov dibêje qey erd û esman lê digihin hev
2. esman, aso, rexên esmanî:
   Roj ji ufuqê hilhat.
   Roj li ufuqê ava bû.
   Min li keştiyê nerî ta ku li ufuqê winda bû.
3. bergeh, hawir, dorhêl
4. têgihiştin, feraset, îzan
5. pêşeroj, dema bêt:
   Horîzonek geş li pêş gelê kurd e.

Ji

Ji erebî

Jê

• ufuqî
• ufuqkî

Herwiha

afaq

Werger

aymarayî: chhaqachhaqa bulgarî: хоризонт (xorîzont) çekî: horizont çînî: 地平線, 涯, 天际 danmarkî: horisont elbanî: horizont elmanî: Horizont erebî: افق (ufuq) esperantoyî: horizonto farisî: افق (ufuq) fînî: horisontti, taivaanranta frensî: horizon holendî: horizon inglîzî: horizon îbranî: אפק îtalî: orizzonte îzlendî: sjóndeildarhringur japonî: 空際 koreyî: 수평선

kurdî: aso, horîzon, esman mecarî: horizont norwecî: horisont papyamentoyî: hórizòn polonî: horyzont nêr portugalî: horizonte rusî: горизонт (gorîzont) sepedî: bogomapono skotî: fàire spanî: horizonte swêdî: horisont tayî: ขอบเขตความรู้, ขอบฟ้า tirkî: ufuk, çevren ukraynî: горизонт (gorîzont) кругозір (krugozîr) viyetnamî: tầm nhận thức weylsî: gorwel yewnanî: ορίζων (orîzon)