dik

Kurdî

navdêr, nêr

Wate

1. seko, sehne, platform,
   cihê piçekî ji derdorên xwe bilindtir yê ku şanogerr yan muzîkvan hunera xwe li ser pêşkêş dikin
2. Li malan de yan jî li berderîyan cihê mirov dirûnit ser. Exleban ji herî û beran tê çêkirin.

Bide ber

• dek
• dîk

Ji

hevreha dikan, ji erebî دكان (dukkan: 1. dikan, dezgeh 2. dik, seko) ji aramî דוכנא (dûkena: dik, seko) ji akadî dekkene (dik, seko) ji sûmerî degene (dik, seko). Bo zêdetir agahiyan binere: dikan. Yan jî bi ihtimaleke gelekî kêm ji îranî, bide ber belûçî دک (dikk: girik, gir)

Werger

çînî: 舞台 (wǔtái) elmanî: Bühne mê erebî: منصة (munáʂʂa) mê farisî: صحنه (seh¨ne) fînî: näyttämö frensî: scène mê holendî: toneel inglîzî: stage (in a theater) îbranî: במה mê îtalî: scena mê japonî: 舞台 (butai)

katalanî: escenari, nêr koreyî: 무대 (mudae) mecarî: színpad polonî: scena mê portugalî: palco nêr rusî: сцена (stséna) mê slovenî: oder nêr spanî: escenario nêr swêdî: platform tirkî: sahne

Tirkî

rengdêr

Wate

1. çik
2. gij
3. tîk
4. zik
5. rep
6. qup , pîk , kîp , zîç  : dik durmuş çik sekiniye
7. tîk  : dik yokuş hevrazê tîk
8. bij , bel , mûç , vît , qît , bijbijî  : dik saç porê bijbijî, porê tîk
9. qube , tîk  : dik bir sesi var dengekî wê yê qube heye
10. ziq , tîk  : dik bakış awirê tîk
11. sirt
12. şefil , mişefil