huner

Kurdî

navdêr, mê

Wate

1. muzîk û wêje û nîgarvanî
2. zanîna çêkirina tiştên spehî û delal
3. hinêr, şiyan, hêz

Herwiha

• hiner
• hîner
• hûner

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: هونه‌ر

Hevwate

• sen'et

Bide ber

• hinêr

Ji

ji îranî, hevreha din ya kurmancî hinêr, soranî هونه‌ر (huner), farisî هنر (huner), pehlewî huner, avestayî hunere- (mêranî, xweşmêrî, camêrî) ji hu- (baş, xweş) + ner- (nêr; mêr). Ji hu- herwiha binere horî, hewa.

Jê

• Huner
• hunerane
• hunerdost
• hunerdostî
• hunerhez
• hunerhezî
• hunerî
• hunerkar
• hunerkarî
• hunermend
• hunermendî
• huneryar
• huneryarî