bel

Kurdî

rengdêr

Wate

1. vekirî (bi taybetî çav):
   Dema dinive jî çavên wê bel in!

Hevwate

• zîq

Bide ber

• beş (2)
• boq

Jê

• belî
• belkî

Tirkî

navdêr

Wate

1. navkêl , newq
2. hêma , işaret
3. nav , navteng , noq , navkilk , navkêl  : beli incenava wêziravem
4. pişt , navpişt , kodika piştê
5. zixur
6. pişt nd avik, aveyn , haveyn , havên , sperm mer, metirke , bêl

Kurdî (zazakî)

Wate

1. bel, tê mana tîkî, Heywanê ku gohên wî/wê tîk bin. : Bizinê goyê xwe bel kiri bû, li me dinihêrt, Bi balkêşî guhdar. kirin û temaşekirina yekî din. : Dema ku em di navbera xwe da dipeyvin, zarok goyê xwe bel dikin;\nPey dewda ma de yew kerreyo bel esto:Li pişt gundê me kevirekî bel heye''