çilmisîn
Naverok |
Kurdî[biguherîne]
Wate[biguherîne]
- qurmiçîn, qirmiçîn, qermiçîn,
(gul û giya yan leş) ji ber piçek hişkbûnê xeml û geşiya xwe ji dest dan:
gul çilmisîn,
Rûyê mirovên pîr qurmiçî ye.
Herwiha[biguherîne]
Bi alfabeyên din[biguherîne]
Tewîn[biguherîne]
Lêker:
- -çilmis-
Tewandin[biguherîne]
Têkildar[biguherîne]
Ji Wêjeyê[biguherîne]
Ey felek bo te dinalim
Bo çi nêrgiz çilmisîn
Ew çima bextê me ho ye
Em bê dost û bêkes in. — (Helbest: Bedirxan Sindî, stran: Mihemed Şêxo)
Ji[biguherîne]
hevreha soranî çiro bûn, kirmaşanî çilüsyan, ermenî թարշամել (tarşamêl) / թառամել / (taramêl) herdu bi maneya "çilmisîn", avestayî terşne- (tî, têhn, hewceyî avê), sanskrîtî trşyeti- (tî, hewceyî avê), yûnaniya kevn τέρσομαι (têrmosoy: hişk / zuha bûn), latînî terra (ax, erdê zuha) û torrere (sotin, şewitîn), almanî dürr (zuha, ziwa, hişk), albanî thartë (tirş) û ter (hişk / zuha bûn), inglîzî thirst (tên, hewcedariya bi avê) û dry (hişk, zuha)... hemû ji proto-hindûewropî *ters- (hişk, zuha) ku herwiha serekaniya tî / tên (hewceyî avê) û tirş) yên kurdî ye jî. Bo guherîna "t > ç" bide ber "pate/paçe" û "qurt/qurç". Guherîna "l/r" di kurdî de diyardeyeke berbelav e. Peyva kurdî dibe ku ji ermenî ye: peyva ermenî ji serdema ermeniya kevn (salên 400 - 1100 pz) ve qeydkirî ye. "Çilmisîn" di zimanên din yên îranî de peyda nabe (bo nimûne bi farisî پژمردن /pejmorden/ e) loma belkî ya kurdî ji ermenî ye.
Jê[biguherîne]
Werger[biguherîne]
|