tib

Kurdî

navdêr, mê

Wate

1. bijîşkî, nojdarî, hekîmî, luqmanî, êşnasî, zanista saxkirina êşan

Herwiha

• tub

Ji

Ji erebî, têkildarî teb, tebîb

Jê

• tibî

Werger

erebî: الطب (el-t¨ubb) nêr ermenî: բժշկություն (bžškut῾yun) bretonî: medisinerezh nêr bulgarî: медицина (meditsina) mê xirwatî: medicina mê çekî: lékařství nêtar danmarkî: medicin holendî: geneeskunde estonî: meditsiin fînî: lääketiede frensî: médecine mê elmanî: Medizin mê inglîzî: medicine (the study of the causes, diagnosis, prognosis, and treatment of disease or illness) yewnanî: ιατρική (iatriki) mê îbranî: רפואה (refuʾā) mê îzlendî: læknisfræði mê îtalî: medicina mê, clinica mê

japonî: 医学 (いがく, igaku) kurdî: tib mê napolîtanî: 'mmericìna mê norwecî: medisin nêr polonî: medycyna mê portugalî: medicina mê ru}}: медицина (medicína) mê spanî: medicina mê swêdî: medicin giştî, läkarvetenskap giştî, läkekonst giştî telûgûyî: వైద్యం (vaidyam) tirkî: tıp