qenc

Kurdî

rengdêr

Hevwate

1. baş, çê, rind, çak, biexlaq, xweşmirov, camêr

Dijwate

1. bed, xirab, nebaş, neçê, neçak, nerind, neqenc

Ji

ji tirkî, bi tirkiya kevn "kênç", tirkiya nû "genç" (xort, ciwan) ku dubare wek "genc" jî ji tirkiya nû ketiye kurdî. Bo guherîna maneyê ji "xort, ciwan" bo "baş, çê" bide ber "law" (bi soranî bi maneya "xort, ciwan", bi kurmancî "kurr" < "xort, ciwan" < "keşxe, spehî, lihev" < "baş" ji ermenî, bi ermeniya kevn լաւ /law/, ermeniya nû լավ /lav/). Ji heman rehî: kanc (ehmeq, serserî.

Jê

• ji qenciya xwe
• ji qenciya xwe re
• qencane
• qencî
• qencîker
• qencîtî
• qenctî