perîn

Kurdî

lêker
navdêr, mê

Wate

1. guhnelî kirin, gan, cot bûn
   (peyvek e neutral bo nêr û mêyan û mirov û lawiran):
   Ew ji perîna li derve hez dike.
   Dema perîna sewalan e.
   Firrinde biharê diperin.

Herwiha

• perrîn

Tewîn

Lêker:

-per-

Têkildar

• perandin

Jê

• perer
• pererî
• periyayî
• perî (3)

Werger

elmanî: sich paaren, sig begatten erebî: ‏ضاجع farisî: مقاربت جنسی کردن fînî: paritella frensî: coupler, coïter inglîzî: to copulate, to mate, to engage in sexual intercourse, to make love îbranî: לעזעוק îdoyî: kopulacar îtalî: accoppiarsi japonî: 遊牝む, 交尾む

kurdî: perîn, gunhêlî kirin, cot bûn, gan norwecî: pare seg portugalî: copular romanî: se împreuna, se împerechea rusî: совокупляться spanî: copular swêdî: kopulera, ha samlag yewnanî: συνευρίσκομαι, συνουσιάζομαι

Çavkanî

• Ferhenga Kamêran, r. 505