imtiyaz

Kurdî

navdêr, mê

Wate

1. deman, takemaf, mafên taybet yên ku tenê kesekî yan hin kesan hene

Herwiha

• îmtiyaz

Ji Wêjeyê

Îmtiyazên ku berê di destê qor/tebeqe an çîna piştgirê şah/melik de bûne vêca li heval û hogirên partiya piştgir a serekomar hatine belavkirin.

(Rojen Barnas: Cumhûriyeta li hemana, Netkurd.com, 4/2007)

Ji

Ji erebî

Jê

• imtiyazî

Werger

afrîkansî: voorreg → af elmanî: Vorrecht, Privileg → de, Privilegium → de, Vergünstigung → de, Vorzug → de, Vorzugsrecht → de fînî: etuoikeus frensî: privilège inglîzî: privilege (en), prerogative, franchise spanî: privilegio → es esperantoyî: privilegio → eo

holendî: preferentie → nl, prae (nl), privilege → nl, voorrecht → nl papyamentoyî: privilegio → pap portugalî: privilégio (pt) swêdî: privilegium → sv tirkî: imtiyaz, ayrıcalık → tr zuluyî: ililungelo → zu, ilungelo → zu

Tirkî

navdêr

Wate

1. servedarî , îmtiyaz
2. takemafî , destûrmendî , deman