epos

Kurdî

navdêr, mê

Wate

1. dastan, efsane, çîrrok, çîvanok, hikayet, çîrrokên ku basa bûyer yan afirandiyên seyr û sosret dikin,
   çîrrokên ku qehremaniyek yan evînek pirr xurt salox didin

Herwiha

• êpos

Bide ber

• opus

Ji

Ji yewnanî

Ji Wêjeyê

Amadekarê vê berhemê Ordîxanê Celîl (1932 ji dayîk bûye) ev nêzîkî pêncî sal e, qasî nîv sedsal e bi berevkirin, şirovekirin û weşandina nimûneyên folklora kurdî ve mijûl e, yek ji wan folklornasên kurd ên here navdar û naskirî tê hesibîn. Di sala 1961an de bi xebata xwe ya bi navê Eposa kurdî ya mêrxasiyê “Xanê Lepzêrîn” (Dimdim) bûye doktorê fîlologiyê.

(Netkurd.com, 3/2007)

Jê

• epîk
• epîkî
• eposbêj
• eposî

Werger

elmanî: epos → de inglîzî: epic poetry → en bulgarî: епос → bg çînî: 史诗 → zh danmarkî: episk → da frensî: épopée spanî: epopeya → es esperantoyî: eposo → eo yewnanî: έπος → el îbranî: שירה אפית → he

îdoyî: epiko → io indonezî: epos → id japonî: 叙事詩 → ja latviyayî: epika → lv holendî: epiek → nl, epos (nl) polonî: epos (pl) sirbî: епика → sr slovakî: epos → sk slovenî: ep (sl) tirkî: destan