vandal

Kurdî

navdêr
rengdêr

Wate

1. hov, wehşî, dirrinde, ziyanker, pûçker, wêranker, xirabker, xopanker, sabotor, têkber, zererker

Ji

Ji navê hozek anku eşîrek cermen ku li nêzî salên 400 ta 500 pz êrişên hovane dibirin ser Romê

Jê

• vandalî
• vandalîst
• vandalîtî
• vandalîzm

Werger

çînî: 破壞者 (ㄆㄛˋㄏㄨㄞˋㄓㄜˇ) fînî: vandaali frensî: vandale nêr holendî: vandaal nêr, mê inglîzî: vandal îzlendî: skemmdarvargur nêr

interlingua: vandalo norwecî: vandal nêr portugalî: vândalo nêr slovakî: vandal nêr spanî: vándalo nêr

Tirkî

navdêr

Wate

1. Vandal; gelekî Germenî yê rojhilatî ku di destpêka mîladê de jiyaye û bi stemkariya xwe deng daye dir
2. xerabkar, ziyandar, vandal