sihir

Kurdî

navdêr, mê

Wate

1. efsûn, hêzên ku tê bawerkirin ku dersiriştî ne
2. fêlên ku hin kes bi hinêran destan yan amûran dikin û ji temaşevanan re ecêb dixwiyin
3. tişta/ê ecêb yan pirr şikodar

Herwiha

• sêr
• sêhir
• sêhr
• sihr
• sîhir
• sîhr

Ji

ji erebî سحر (siḧir), hevreha akadî saxiru (sahir)

Jê

• sihirbaz
• sihirbazî
• sihirî
• sihirkar
• sihirkarî
• sihirker
• sihirperist
• sihirperistî
• sihirvan
• sihirvanî
• sihirzan
• sihirzanî

Werger

çekî: kouzlo → cs çînî: 魔术 (mó shù) elmanî: Magie → de, Zauber → de esperantoyî: magio → eo ferî: gandur → fo fînî: taika frensî: magie frîsî: magy → fy holendî: magie → nl, toverkunst → nl inglîzî: magic → en îbranî: קסם (qesem) m

îtalî: magia katalanî: màgia → ca mecarî: varázs portugalî: mágica → pt romanî: magie mê, vrajă mê, farmec nêr/mê skotî: draoidheachd mê, geasan nêr, drùidheachd mê spanî: magia → es swêdî: magi tayî: เวทมนตร์ (wêt mon) tirkî: sihir, afsün yewnanî: μαγικός (magikós)

Tirkî

navdêr

Wate

1. sêhr , sêr , sihir , avsûn , efsûn