sûc

Ji Wiktionary

Tabloya Naverokê 1 Kurdî 1.1 Wate 1.2 Herwiha 1.3 Bide ber 1.4 Bikaranîn 1.5 Ji 1.6 Jê

[biguherîne] Kurdî

navdêr, nêr

[biguherîne] Wate

1. binas, tawan, guneh, xirabî, xeta, xeletî, cinayet, bêqanûnî, dijqanûnîtî
2. sedem, sebeb, semed

[biguherîne] Herwiha

• sûnc
• sîc
• sîç
• suc
• suç
• sûç
• swîc
• swîç (2)

[biguherîne] Bide ber

• bihane
• hêcet

[biguherîne] Bikaranîn

Lêker:

• sûc kirin

Navdêr:

• sûckirin

Rengdêr:

• sûckirî

[biguherîne] Ji

Ji erebî

[biguherîne] Jê

• bêsûc
• bêsûcî
• bêsûcîtî
• bêsûctî
• bisûc
• bisûcî
• bisûcîtî
• bisûctî
• sûcandin
• sûcandî
• sûcdar
• sûcdarî
• sûcdarîtî
• sûcdartî
• sûcder
• sûcderî
• sûcderîtî
• sûcdertî
• sûcdêr
• sûcdêrî
• sûcdêrîtî
• sûcdêrtî
• sûcgêrr
• sûcgêrrî
• sûcî
• sûckar
• sûckarî
• sûckarîtî
• sûckartî
• sûcker
• sûckerî
• sûckerîtî
• sûckertî