kite

Kurdî

navdêr, mê

Wate

1. hece, parçeyên ku mirov dikare peyvekê lê parve bike dema mirov peyvê dibêje
   • "Kurdistan" sê-kîteyî ye ji ber ku dikare wiha bêt gotin: Kur.dis.tan (anku mirov dikare li cihê niqteyê bisekine.)
   • "Dest" peyvek yek-kîteyî ye. (ji ber ku divê mirov wê bi carekê bibêje)
   • "Bi-har" du-kîteyî ye lê "wî-kî-fer-heng" çar-kîteyî ye.

Herwiha

• kît
• kîte

Têkildar

• vekît

Ji

kit + -e

Jê

• kitandin
• kitandî
• pirrkîteyî
• yekkîteyî

Werger

çînî: 音節, 音节 elmanî: Silbe mê farisî: هجاء (hecai) fînî: tavu frensî: syllabe mê inglîzî: syllable holendî: lettergreep mê îtalî: sillaba mê japonî: 音節 koreyî: 음절

kurdî: kite mê, hece mê portugalî: sílaba mê rusî: слог nêr (slog) slovenî: slabika mê spanî: sílaba mê swêdî: stavelse tirkî: hece yewnanî: συλλαβή mê