şan

Kurdî (kurmancî)

3. qalibê hingivî

şan (1)

navdêr, mê

Wate

1. qalibê hingivî

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: شان

Ji

Ji proto-hindûewropî *kh₂ónks (k-ya proto-hindûewropî di kurdî de dibe "s" yan "ş"), hevreha albanî qengjë (şan), tokarî B kronkśe (hing, mêşa hingivî), yûnaniya kevn κνηκός (knêkos: zerê vebûyî), latînî canecon (zêrr) û peyvên cermenî yên bi maneya "hingiv": inglîzî honey, almanî Honig, holendî honing, swêdî honung... Lê "hingiv"a kurdî ne hevreha wan e, li rûpela hingiv binere.

Werger

inglîzî: honeycomb

2. amûra mirov pê porrê xwe hilû dike

navdêr, mê

şanek (2)

Wate

1. şe, şeh,
   firçeya mirov pê porrê xwe hilû dike
2. her tiştê wek wî:
   şanê berrikan

Herwiha

• şane

Bikaranîn

Lêker: şan kirin

Navdêr: şankirin mê

Rengdêr: şankirî

Jê

• şanik
• şanikî
• şanî
• şank
• şanker

Ji

ji îranî, bi pehlewî şanek, soranî û zazakî şane.

Werger

çekî: hřeben → cs danmarkî: kam → da elbanî: krihem → sq elmanî: Kamm → de esperantoyî: kombilo → eo farisî: شانه (şane) fînî: kampa frensî: peigne gaelîka skotî: cìr → gd inglîzî: comb → en inglîziya kevn: camb → ang

îzlendî: kambur → is katalanî: pinta → ca kurdî: şe nêr, şan nêr, şeh nêr malezî : sisir → ms mayayî: xaache’ → yua mecarî: fésű → hu norwecî: kam → no holendî: kam → nl papyamentoyî: peña → pap

polonî: grzebień → pl portugalî: pente → pt romanî: pieptene → ro sirananî: kankan → srn spanî: peine → es swêdî: kam tagalogî: sukláy → tl tirkî: tarak → tr yewnanî: κτένι → el, χτένα → el

3. şeref, navdarî, meşhûrî

navdêr, mê

Wate

1. şeref, navdarî, meşhûrî

Ji Wêjeyê

Ka Kurdistana min, ka ?
Ka kesk û sor û zer, spî û gewhera min, ala Kurdistan ka?
Ka şan û şerefa min?
Ka Nasnameya min? — (Bayram Ayaz: Olimpiya 2004, ka Kurdistana min?, Kerkuk-kurdistane.com, 8/2004) --

Kurdî (zazakî)

navdêr, nêr

Wate

1. êvar

Tirkî

navdêr

Wate

1. nav, navûdeng, şan n şan