îlahiyet

Kurdî

navdêr, mê

Wate

1. teolojî,
   zanista ku vekolînan li ser pirtûkên dînî dike

Herwiha

• ilahiyet

Ji Wêjeyê

Behram xwendekarekî fakulteya îlahiyatêye, dibe mêvanê xwediyê xaniyê ku li bajêr kirê kiriye. Li wir, li gund, dikeve nav pencên xewneke dûridêj ku ji xewnê bêtir lêkolîneke dirêj e, tê de helwest û dîtin û ramanên nivîskarê romanê di derbarê Xwedê, şeytên, Adem û Hewa, mirov û gelek têgehên cuda yên gerdûnî têne pêşkêşkirin.

(Helîm Yûsiv: Du romanên kurdî, Diyarname.com, 11/2007)

Ji

Ji erebî: îlah + -iyet

Werger

çînî: 神学 (shén xué) çekî: teologie danmarkî: Religionsvidenskab elmanî: Theologie mê fînî: teologia frensî: théologie mê holendî: theologie inglîzî: theology îbranî: תאולוגיה (The'o'lo'gia) îtalî: teologia mê

japonî: 神学 (しんがく, shingaku) katalanî: teologia latînî: theologia norwecî: teologi polonî: teologia portugalî: teologia mê spanî: teologia mê swêdî: teologi*Turkish:ilahiyat tirkî: ilahiyet yewnanî: θεολογία mê (theologia) {)}}