zirr-

 Herwiha binêre: zirr

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: zirr·

Pêşgir

zirr-

1. derewîn, ya / yê ne resen, ne rast, ne heqîqî

   zirrbab (mêrê dayika kesekê/î lê ne babê wê / wî kesî bi xwe)

2. zêde, pirr, zaf

   zirrzîrek, zirrezelam

Ji wêjeyê

• 2007 kanûna pêşîn, nerîna xwendevanek bi bernavê Mêvan di Amidakurd.com:

  Samî Tan dibêje ku, belkî ev pêrkîta ha ji "zûr" a zazakî (dimilkî) hatibe. Bi rastî gotineke beraqil e. Lewra wateya wê "derew" e. Heye ku ji wir hatibe û di kurmanciya kevin de jî "zûr/zir" di maneya derew de hatibe bikaranîn. Jixwe di kurmancî de hemmaneya bêjeya derew, virr e.

Formên alternatîv

• zil-
• zile-
• zir-
• zire-
• zirre-

Jê

• zirrap
• zirrbar
• zirrbav
• zirrbira
• zirrcan
• zirrçî
• zirrdayîk
• zirrdelû
• zirrdîn
• zirrebawûşk
• zirrebilbil
• zirrek (guhanzirrek)
• zirreker
• zirrekew
• zirremar
• zirremêr
• zirrepûng
• zirrfistiq
• zirrgezok
• zirrgêzer
• zirrgîz
• zirrgurt
• zirrik (“gundora kal”)
• zirrke
• zirrketal
• zirrkiç
• zirrkurr
• zirrmak
• zirrqîtik
• zirrtilî
• zirrxezûr
• zirrxûşk
• zirrxwesî

Etîmolojî

Ji proto-hindûewropî *ǵʰwel-, hevreha -zure, pehlewî û parsî zûr, farisî زور (zûr), slavoniya kevn зълъ (zŭlŭ: xirab, bed, nebaş), зло (zlo: xirab, bed, nebaş) ya rusî, xwehr ya kurdî, ह्वार (hvāre). զուր (zur: pûç, bêwec) ya ermenî ji zimanekî îranî hatiye deynkirin.

Bide ber

• zirr (1)