zengû

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: zen·gû

Navdêr

Zengûyek.

zengû m

1. Asinê ku mirov piyê xwe dike tê de dema ku li ser pişta hespî ye.

   Hevmane: rikêb

   • 1990, Yaşar Kemal, tercimekirina Şerefnaz, Çîyayê agirî, Weşanxana Çanda Kurdî, →ISBN:

     Li ser pişta hespê zînekî çerkezan ê bi zîv neqişandî hebû. Zengûyên wî bi zîv neqişandibû.

Tewandin

Tewandina zengû

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	zengû	zengû
Îzafe	zengûya	zengûyên
Çemandî	zengûyê	zengûyan
Nîşandera çem.	wê zengûyê	wan zengûyan
Bangkirin	zengûyê	zengûyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	zengûyek	zengûyin
Îzafe	zengûyeke	zengûyine
Çemandî	zengûyekê	zengûyinan

Formên alternatîv

• awzengî
• zengî

Jê

• zengû dan (lêker)
• zengû kirin (lêker)
• zengûdan (navdêr)
• zengûkirin (navdêr)
• zengûkirî (rengdêr)

Etîmolojî

Ji tirkî üzengi. Hevreha azerî üzəngi, qazaxî ujengi, ozbekî uzangi... Ji zimanên tirkîkî ketiye hin zimanên din jî: gurcî უზანგი (uzangi), makedonî û sirbî узенгија (uzengiya), krowatî uzengija...

Werger

• Almanî: Steigbügel → de nêr, ^?Bügel → de nêr
• Farisî: چکش → fa
• Fînî: jalustin → fi
• Fransî: étrier → fr nêr
• Holendî: stijgbeugel → nl nêr
• Îngilîzî: stirrup → en, ^?stirrup bone → en
• Îtalî: staffa → it mê
• Mecarî: kengyel → hu
• Rusî: стремя → ru (strémja)
• Sirboxirwatî: stremen → sh
• Spanî: estribo → es nêr
• Swêdî: stigbygel → sv
• Tirkî: üzengi → tr, üzengi kemiği → tr, ^?özengi → tr, ^?kemer → tr

Anagram

• engûz